تبلیغات
**قاصدک** - سالروز به امامت رسیدن حضرت صاحب الزمان(عج)
**قاصدک**
***اللهم عجل لولیک الفرج***

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی 

دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی

دایم گل این بستان شاداب نمی‌ماند

 دریاب ضعیفان را در وقت توانایی

یا رب به که شاید گفت این نکته که در عالم

رخساره به کس ننمود آن شاهد هرجایی

ساقی چمن گل را بی روی تو رنگی نیست

 شمشاد خرامان کن تا باغ بیارایی

حافظ شب هجران شد بوی خوش وصل آمد 

شادیت مبارک باد ای عاشق شیدایی 


 

نهم ربیع الاول سالروز به امامت رسیدن حضرت صاحب الزمان(عج) است و این روز به سبب انتقامی که ایشان پس از ظهورشان از دشمنان اهل بیت(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س) می گیرند به عید الزهرا(س) نام گذاری شده است.

هشتم ماه ربیع الاول روز شهادت حضرت امام حسن عسگری(ع) و نهم ربیع الاول نخستین روز امامت حضرت حجت بن الحسن(عج) است،

با ظهور امام زمان(عج) عدل در جهان دادگستر شده و انسان ها از هوای نفس و ظلم ظالمان آزاد می شوند؛ بنابراین سالروز امامت این حضرت، عید بزرگی برای همه انسان های آزاده و مؤمنان است.

امروزه مردم نسبت به این عید شناخت دارند اما علت این که افرادی هنوز نسبت به این عید بزرگ اهل بیت(ع) بی اطلاع هستند، کوتاهی خود آن ها و رسانه های عمومی است.

مردم باید به دنبال شناخت معارف دینی خود باشند و رسانه ها باید فضای شناخت مسائل دینی را برای مردم فراهم کنند؛ اگر رسانه ها فضای تحقیق را مهیا کنند و مردم به دنبال معارف دین باشند، نسبت به مسائلی مانند شناخت این عید بزرگ نیز دست پیدا می کنند.

رسانه ها باید در حد توان خود به بیان عظمت امامت حضرت ولی عصر(عج) و آنچه که مترتب بر ظهور آن بزرگوار می شود، بپردازند.

زمانی که امام زمان(عج) ظهور کنند، عقل همه انسان ها کامل شده و زمین تمام خزائن خود را در اختیار بشر قرار می دهد؛ به همین دلیل، با ظهور امام زمان، بزرگترین شادی نصیب و منتظران امام عصر(عج) می شود.

 زمانی که رسانه ها اعم از صداوسیما، روزنامه و رسانه های اینترنتی، خصوصیات پس از ظهور را برای مردم بیان کنند و مردم نیز به دنبال رسیدن به حقائق دین باشند با این عید بیشتر آشنا خواهند شد.

نهم ربیع الاول، نه تنها نخستین روز امامت امام عصر علیه السلام است، بلكه آغاز دوره‌ای حیاتی و مهم در تاریخ شیعه نیز به شمار می‌آید. در سال روز نهم ربیع الاول كه یادمان آغاز امامت ولی عصر علیه السلام است، تصمیم گرفتیم در چند سطر كوتاه به رخ دادهایی كه پس از شهادت امام حسن عسكری علیه السلام در سامرا روی داد، اشاره كنیم.

 

روز جمعه، هشتم ربیع الاول سال 260 هـ.ق، امام حسن عسكری علیه‌السلام پس از این كه نماز صبح را خواندند، بر اثر زهری كه هشت روز قبل معتمد به ایشان خورانده بود، به شهادت رسید. این حادثه در شرایطی روی داد كه امام یازدهم افزون بر این كه مانند پدران خود زمینه را برای غیبت آماده كرده بود، شب پیش از شهادت شان، دور از چشم مأموران خلیفه، نامه‌های بسیاری به شهرهای شیعه نشین فرستادند. خبر شهادت امام در سراسر شهر سامرا پیچید و مردم به احترام او عزاداری كردند. به گفته مورخان، در روز شهادت امام، سامرا به صحرای قیامت تبدیل شده بود.

 

عثمان بن سعید عمری، به نمایندگی از حجت بن‌الحسن علیه‌السلام متصدی غسل و كفن و دفن حضرت شد و بر اساس گفته شیخ صدوق، امام زمان علیه‌السلام با كنار زدن عمویش جعفر كه قصد نمازگزاردن داشت، بر بدن پدر بزرگوارش نماز خواند.

 

حكومت عباسی از مدت‌ها پیش بر اساس سخن رسول‌الله صلی‌الله علیه و آله و امامان معصوم علیهم السلام مبنی بر این كه مهدی فرزند امام حسن عسکری علیه السلام است، امام یازدهم را زیر نظر داشت و مراقب بود تا فرزندی از ایشان نماند، ولی امام یازدهم با پنهان نگه داشتن خبر ولادت فرزندش این نقشه را باطل كرده بود. پس از شهادت امام كم كم خبر فرزندی به نام مهدی علیه‌السلام پخش شد و تلاش چند باره خلیفه عباسی برای یافتن امام مهدی علیه‌السلام به نتیجه نرسید.

 

عثمان بن سعید، نائب اول امام بود و با آغاز غیبت ولی عصر علیه السلام توقیعات حضرت را به شیعیان می‌رساند. از همین زمان بود كه شیعیان برای نخستین بار طعم غیبت را چشیدند. آغاز غیبت صغرا مصادف با آغاز امامت حضرت مهدی علیه السلام بود تا مردم آرام آرام با مفهوم تلخ و دردناک غیبت آشنا شده، بتوانند تا آن زمان كه به اشتباه خود پی می‌برند و به وظایف خود در برابر امامان آگاه می‌شوند، همچنان دیندار بمانند.

در دوران غیبت صغرا چهار نایب خاص، امر وساطت میان امام علیه السلام و شیعیان را به عهده داشتند. همه آنها معروف و سرشناس بوده‌اند. آنان احكام دین را از وجود اقدس امام زمان علیه السلام گرفته و در اختیار شیعیان می‌گذاشتند. سؤالات [كتبی و شفاهی] ایشان را به حضور امام زمان علیه السلام برده و سپس پاسخ را به شیعیان می‌رسانیدند و همچنین، وجوه شرعی شیعیان را با وكالتی، كه از امام داشتند، می‌گرفتند [و به حضرت تحویل می‌دادند یا با اجازة ایشان مصرف می‌كردند] آنان جمعی بودند كه امام حسن عسكری علیه السلام در زمان حیات خود عدالتشان را تأیید فرمود و همه را به عنوان امین امام زمان علیه السلام معرفی كرد و بعد از خود، ناظر املاک و متصدی كارهای خویش گردانید، و آنها را با نام و نسب به مردم معرفی نمود.

 

ویژگى هاى ظاهرى امام زمان عج

حضرت مهدى (علیه السلام) سیمایى چون سیماى پیامبر (صلى الله علیه وآله وسلم) دارد، در رفتار و گفتار و سیرت نیز شبیه و همانند اوست.( [1] )

امیرالمؤمنین (علیه السلام) روزى به امام حسین (علیه السلام) نظر افكنده به اصحاب خود فرمودند:

«در آینده خداوند از نسل او مردى را پدید مى آورد كه همنام پیامبر شماست و در ویژگیهاى ظاهرى و سجایاى اخلاقى به او شباهت دارد.»

2 ـ زیبا و خوش صورت:

زیبایى اگر به اعتدال و تناسب اعضاى چهره، یا به گیرایى نگاه و نورانیّت صورت و جذّابیّت آن باشد، همگى در وجود نازنین یادگار پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم) به ودیعت نهاده شده است.( [2] )

3 ـ گشاده پیشانى:

پیشانى بلند و گشاده اش بر هیبت و وقار چهره زیبایش مى افزاید، و چنان نورى بر چهره و جبین او پیداست كه سیاهى موهاى سر و محاسن شریفش را تحت الشعاع قرار مى دهد.( [3] )

4 ـ میانه قامت:

قامتى نه خیلی بلند و نه كوتاه، بلكه اندامش معتدل و میانه است.( [4] )

5 ـ داراى دو خال مخصوص:

خالى بر چهره دارد كه برگونه راستش همچون دانه مُشكى میان سفیدى صورتش مى درخشد و خالى دیگر بین دو كتفش متمایل به جانب چپ بدن دارد.( [5] )

در باره شمایل ظاهرى امام زمان(علیه السلام) پاره اى صفات دیگر از مجموعه روایات وارده در این باب مى توان بدست آورد:

* آن حضرت رنگى سپید، كه آمیختگى مختصرى با رنگ سرخ دارد.

* از بیدارى شب ها، چهره اش به زردى مى گراید.

* چشمانش سیاه و ابروانش بهم پیوسته است و در وسط بینى او بر آمدگى كمى پیداست.

* میان دندانهایش گشاده و گوشت صورتش كم است.

* میان دو كتفش عریض است و شكم و ساق او به امیرالمؤمنین(علیه السلام)شباهت دارد.

* در وصف او وارد شده: «المهدىّ طاووس اهل الجنّة. وجهه كالقمر الدّرى علیه جلابیب النور».

«حضرت مهدى(علیه السلام) طاووس اهل بهشت است، چهره اش مانند ماه درخشنده است و گویا جامه هایى از نور بر تن دارد.»( [6] )

«اللّهم ارنى الطّلعة الرّشیدة والغرّة الحمیدة واكحل ناظرى بنظرة منّى الیه».

«بار خدایا ! آن جمال با  رشادت و پیشانى نورانى ستایش شده را، به من بنمایان، و چشمم را به نگاهى به او، سرمه كن».

منابع:

  زمان ظهور

 حجت الاسلام والمسلمین مؤمن پور عضو جامعه مدرسین قم

[1] ـ بحارالانوار ج 51 ص 39 حدیث 19.

[2] ـ مدرك پیشین ص 36 حدیث 6، شابٌ مربوع القامة حسن الوجه.

[3] ـ مدرك پیشین ص 36 ـ 40، هو رجل أجلى الجبین، نور وجهه یعلو سواد لحیته و رأسه.

[4] ـ منتهى الآمال ج 2 ص 481: لیس بالطویل الشامخ و لا بالقصیر اللاّزق بل مربوع القامة.

[5] ـ مدرك پیشین، و بحارالانوار ج 51 ص 41 حدیث 22.

[6] ـ منتهى الآمال، ج 2، ص 





نوع مطلب :
برچسب ها : مذهبی،
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ

سلام
خوش آمدید
بعد از دیدن و خواندن کلیه مطالب و صفحات
منتظر نظر شما هستم!
مدیر وبلاگ : سجاد میرشکار نژاد
مطالب اخیر
صفحات جانبی
نظرسنجی
کدام موضوع نظر شما را جلب کرد؟










جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
<

!-- Translator by www.1abzar.com --->
استخاره آنلاین با قرآن کریم


تعبیر خواب آنلاین

فال امروز


فال حافظ


ابزار وبلاگ سایت تفریحی
مشاهده جدول کامل لیگ برتر ایران

روزشمار فاطمیه
دعای عظم البلا
دعای فرج